Przelotne zetknięcia się Żeromskiego z klasą robotniczą nie doprowadziły go bynajmniej do zrozumienia istoty ruchu robotniczego. Na rewolucję patrzył Żeromski przez pryzmat Nieboskiej komedii Krasińskiego. (III, 9 i n.) W kontekście oleśnickich zapisków Żeromskiego twierdzenia Cha- łasińskiego na temat „poczucia niższości inteligencji względem arystokracji” oraz „duchowych patronatów Read the rest of this entry »
Dramaturgia niesceniczna, przy czym są różne warianty możliwej niesceniczności, na przykład kronikarsko-epickie rozmiary (Dynaści Hardy’ego), liry czno-nastroj owa koncentracja tekstu (Wnętrze Maeterlincka), liryczne rozproszenie kompozycji i zamazanie fabuły (La Nave d’Annunzia). Z tej pozycji systematyzującej już tylko krok jeden, a wkraczamy na płaszczyznę systematyki technocentrycznej, w Read the rest of this entry »
„Filozofią liryki” nazwał poezję Leopolda Staffa Ostap Ortwin. Na jej tendencję do myślowego, pojęciowego, a nie tylko obrazowego opanowywania rzeczywistości zwracał już wcześniej uwagę Stanisław Brzozowski. W Legendzie Młodej Polski pisał on:
„[Staff] żyć zaczął w regionach nadpowietrznej psychiki [...]. Punktem wyjścia twórczości Staffa jest ten moment, w którym myśl kulturalna zdaje Read the rest of this entry »
Co to właściwie obchodzi nas, historyków literatury, że autor Hymnów był w swym życiu trzykrotnie żonaty? Czy nie powinno nam być wszystko jedno, gdzie Kasprowicz przyszedł na świat: w chłopskiej chałupie w Szymborzu na Kujawach czy w szlacheckim dworku nie opodal Nowogródka? Przedmiotem naszego zainteresowania jest przecież literatura, a więc pewne teksty, takie mianowicie, które wiążą się z Read the rest of this entry »